Yarın canımın içi Lokum, 12 yaşını bitiriyor. Yıllar nasıl da hızlı geçiyor. Çok muhteşem bir anne olamadım ama inşallah çok üzmemişim, kalplerini kırmamışımdır çocuklarımın. Lokum'un günün birinde burayı okuma ihtimali yok çünkü bir arkadaşım dışında bu blogtan kimsenin haberi yok. Ben yine de onu çok sevdiğimi, iyiki benim kızım olduğunu, daha iyi bir anne olabileceğimi bildiğimi ve bunun için çabalayacağımı, bir de ona sağlık, neşe, mutluluk ve huzur dilediğimi buraya yazmak istedim. Umarım dünya -gidişat pek öyle gözükmese de- daha iyi bir yere dönüşür ve tüm çocuklar mutlu yaşarlar.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder